Visserslatijn

Na al weer een aantal jaren bij Ron en Miranda te hebben gevist was het eindelijk weer zover.
Op 16 juli samen met mijn vrouw Gerda en dochter Mariska (ze gaan al weer voor de derde keer gezellig mee) in de auto op weg naar Riumar voor 2 weken vakantie.
Mijn zoon Remco zou een weekje later komen vliegen naar Barcelona om daar door ons te worden opgehaald.
Tijdens het gebruikelijke aankomstbiertje bij Ron thuis werd de visstrategie met Maus, Leo en Wim doorgesproken voor de eerste week.
We zouden zoveel mogelijk naar zee gaan om proberen Tonijn te vangen en verder op de Meerval.
Later die middag eerst maar eens met zijn allen een biertje en een Sangriatje halen op het strand en wat banaanrijden en waterskiën.

De eerste visdag zagen we nog geen Tuna en vingen alleen wat Bluefish.
Dag 2 gingen we i.v.m. de wind de Ebro op, een mooie avond met mijn eerste Meerval van 168 cm en Wim één van 145 cm.
De 3e dag splitsten we het team even op i.v.m. 4 opstappers. Maus en ikzelf gaan met een stel naar zee en Leo en Wim gaan met 2 opstappers op de Meerval, resultaat een goede 214 cm voor Leo.
Dag 4 weer op zee met het complete team plus Ron en Martijn, dit was een superdag, de zee kolkte van het speldaas en jagende Little Tuny.

We konden die dag verschillende Tuny´s aan de popper haken en landen. Geweldig als er een vissie van 10-15 kg aan een redelijk lichte hengel zijn krachten laat zien.
Helaas konden we dit de volgende dag niet doorzetten door een flinke onweersbui. Maar ja, de afscheidsbarbecue van Maus was ook heel gezellig.

Vrijdag zou Maus weer richting huis rijden echter door heimwee naar ons kwam hij niet verder dan Salou. Na zijn belletje met jullie kunnen ook helemaal niks kwam hij weer retour.
Deze avond zonder Maus ving ik nog wel even een Meervalletje van 212 cm en Wim één van 183 cm (zijn persoonlijke record).
Zaterdag een dagje Barcelona om mijn zoon Remco af te halen.

Zondag i.v.m. de wind met Dirk, Leo, Maus, Remco en ikzelf de Ebro op.
Met het gebaar van pak jij de eerste maar tegen Remco kreeg hij om een uur of 8 toch wel een behoorlijke run, na een korte maar heftige dril kwam het visje aan boord waarna hij werd gemeten.
Met een glunderend gezicht keek hij op naar mij om me te vertellen dat hij mijn persoonlijke record van 226 cm met 1 cm had verbeterd.
Deze avond kon ik er zelf nog één vangen van 176 cm en Maus pakte nog een hele mooie 218 cm.

Maandag probeerde we dit nogmaals echter, ze waren allemaal gekrompen. Het zag er veelbelovend uit maar we konden slechts een 3 tal meervalletjes vangen van ongeveer een metertje
(toch bewijs dat er ook zat jonge vis zwemt).

De dinsdag en de woensdag stonden in het teken van de Blauwvintonijn, welke we op maandag tussen de Little Tuny´s door zagen zwemmen. Met zwaarder materiaal en kilo´s sardines om te chummen gingen we de strijd aan.
Helaas kwamen we die 2 dagen niet verder dan het vangen van diverse roggen (grootste 80 cm) en op de lichtere hengels wat bonito en 1 Little Tuny.

Die woensdag was tevens mijn verjaardag (die ik niet zou vieren) echter dit was niet zo goed begrepen. De dames hadden de boel versierd en een barbecue geregeld.
Allen nogmaals bedankt, het was heel gezellig.

De laatste dagen zijn we nog naar zee geweest waar we nog diverse Bonito´s en Tuny hebben gevangen.
Inmiddels zit ik al weer een paar dagen op mijn werk en denk met veel genoegen terug aan 2 hele fijne weken.
Op naar de volgende keer.

(ik moet per slot van rekening mijn record weer terug pakken).

 Ben, IJmuiden